"สิ่งที่คนเดินถนนทั่วไปเขาต้องการทราบก็เพียงแต่ว่า Cellfood® นั้นมีผลต่อโรคต่างๆของเขาได้อย่างไร นั่นเป็นข้อสำคัญที่สุด

มีผู้คนโทรมาเล่าให้ฟังถึงประสบการณ์ของเขา ไม่ว่าเขาเหล่านั้นจะมีปัญหาด้วยโรคอะไรก็ตาม ผลที่ได้จากการใช้ก็คือ การเพิ่มจำนวนออกซิเจนเข้าไปใน

กระแสเลือด ตามด้วยอณูของไฮโดรเจนที่มีความสามารถไปยึดจับรวมตัวกับอณูสารอื่นๆได้อย่างเจาะจง เพื่อช่วยเสริมสร้างเซลล์ที่ดีขึ้นมาใหม่ได้"    

---------(Dr. Linet Stockdale, นักจุลินทรีย์วิทยา จากแอฟริกาใต้)

          "เนื่องจากมะเร็งเป็นโรคที่ไม่เหมือนโรคชนิดอื่น สาเหตุที่ทำให้เกิดโรคมะเร็งนั้นมีนับไม่ถ้วน แต่ปฐมเหตุเบื้องต้นของการเป็นมะเร็ง

นั้นมีเพียงสาเหตุเดียวเท่านั้น …… ปฐมเหตุเบื้องต้นของการเป็นโรคมะเร็งเกิดจากการที่ เซลล์ชีวิตที่ดีของร่างกาย ที่ต้องการใช้ออกซิเจนช่วยในการหายใจ

(Aerobic Cell) ถูกแทนที่ด้วย เซลล์ชีวิตที่เสียของร่างกาย    ที่ไม่ต้องการออกซิเจนช่วยในการหายใจ (Anaerobic Cell) " นี่เป็นคำกล่าว

ของ Dr. Otto Warburg ผู้ได้รับรางวัลโนเบลเกียรติยศสูงสุด(Nobel Laureate) ถึงสองครั้งในการค้นคว้าเกี่ยวกับโรคมะเร็ง

          นับตั้งแต่ Dr.Otto Warburg ได้ค้นพบความแตกต่างของเซลล์ที่ ต้องการออกซิเจนช่วยในการหายใจ และเซลล์ที่ไม่ต้องการออกซิเจน

ช่วยในการหายใจแล้ว ถึงแม้จะมีการค้นพบวิธีการแยกแยะในทางสรีระศาสตร์ (กายภาพ) ระหว่างเซลล์ปกติกับเซลล์มะเร็งได้อีกหลายวิธีก็ตาม แต่ส่วนใหญ่

แล้ว ก็ยังยึดถือหลักการเบื้องต้นของนาย Otto Warburg ในการแยกแยะความแตกต่างระหว่างเซลล์ปกติกับเซลล์มะเร็ง (บางท่านถึงกับกล่าวว่า

เป็นเพียงหลักการเดียวเท่านั้น) จึงทำให้ผมตัดสินใจที่จะทำการค้นคว้าอย่างละเอียด โดยใช้วิธีการเพาะเลี้ยงเซลล์ภายใต้ภาวการณ์ที่สามารถเพิ่มหรือลดการ

ใช้ออกซิเจนให้กับเซลล์ปกติและเซลล์มะเร็งว่า จะมีผลแตกต่างกันอย่างไรบ้าง ผลที่ผมได้ค้นพบ เป็นคำตอบที่ชัดเจนก็คือ ออกซิเจนที่มีความตึงผิวปกติ จะ

ช่วยทำให้เนื้อเยื่อของเซลล์มะเร็งขยายตัวเจริญเติบโตได้เป็นอย่างมากทีเดียว แต่ถ้ามีการเพิ่มความตึงผิวให้สูงขึ้น (ออกซิเจนให้มีปริมาณมาก ) กลับจะทำ

ให้เซลล์มะเร็งถูกทำลายให้เสียหาย(ฆ่าเซลล์มะเร็ง)ได้ถึง  95 %  โดยจำนวนของออกซิเจนที่มีปริมาณสูงจะไปล้อมรอบเซลล์มะเร็ง แล้วออกซิเจนนี่

แหละคืออาวุธในการพิชิตเนื้อเยื่อของเซลล์มะเร็ง(เจาะเซลล์มะเร็งให้แตกออก ทำให้เซลล์มะเร็งตาย)ได้ ขณะที่ออกซิเจนมีภาวะของความตึงผิวสูง กลับไม่

เป็นอันตรายต่อเซลล์และเนื้อเยื่อที่ดีและมีสภาพแข็งแรงได้ ทั้งนี้ เป็นเพราะว่าเนื้อเยื่อที่ดีปกติ จะมีความต้องการออกซิเจนที่มีความตึงผิวสูงอยู่แล้ว

          ผลจากการทดลองบ่งชี้ชัดว่า ออกซิเจนที่มีภาวะความตึงผิวอยู่สูงนั้น สามารถเลือกทำลาย(ฆ่า)เฉพาะเซลล์เนื้อเยื่อที่เป็นมะเร็งเท่านั้น ถ้าฃ

หากเราควบคุมออกซิเจนให้มีความตึงผิวให้สูงเอาไว้ได้ จะทำให้เนื้อเยื่อของเซลล์มะเร็งลดน้อยลงไปได้ด้วย เราก็จะสามารถควบคุมเซลล์มะเร็งไม่ให้ขยายตัว

เพิ่มขึ้นด้วยเช่นกัน

    J.B. Kaizer นักชีวะเคมี และ นักฟิสิกส์ สถาบัน Gungnir Reserch,Portsmit,OH.

          จึงมีผู้นิยมนำ Cellfood® ไปใช้เสริมสร้างเซลล์เพื่อเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับร่างกาย เป็นการปรับปรุงคุณภาพชีวิตให้ดีขึ้น ไม่ว่าผู้คน

ในวงราชการ นักธุรกิจ นักกีฬา ฯลฯ ต่างก็ได้รับประโยชน์จากการใช้ Cellfood® ทั้งสิ้น ได้มีการลองทดสอบนักกรีฑาสมัครเล่นหรืออาชีพในการใช้

Cellfood® ต่างก็รายงานว่า รู้สึกมีความว่องไวเพิ่มมากขึ้นในกีฬาบางประเภท  (กีฬาเทนนิส บาสเกตบอล กอล์ฟ ------- เช่นเดียวกันกับกีฬานักวิ่ง

ว่ายน้ำ ยกน้ำหนัก ฯลฯ) ล้วนหายใจ (หอบ) น้อยลง หลังการเล่นกีฬาหายเหนื่อยได้เร็วกว่า (Cellfood® ช่วยขจัดกรดแลคติค) และให้พละกำลังที่ฃ

เหนือกว่า ส่วนมากแล้ว ล้วนมีความรู้สึกพึงพอใจและชื่นชอบที่สามารถเพิ่มความอึดและความอดทนให้เขาได้ดีขึ้นมากกว่าเดิม

          ในอีกด้านหนึ่ง Cellfood® สามารถเติมสิ่งที่ขาดได้อย่างครบถ้วนให้แก่สุขภาพและมีประโยชน์อย่างยิ่งสำหรับบุคคลเหล่านี้ คือผู้ที่รับ

ประทานอาหารที่ขาดความสมดุล ผู้ที่ชอบสูบบุหรี่และชอบดื่มจัด แต่ไม่ชอบการออกกำลังกาย ตื่นนอนลุกขึ้นไม่ค่อยไหว รู้สึกเพลียและหมดแรง ต้องการมี

พละกำลังและความกระฉับกระเฉง และต้องการสิ่งอื่นๆที่เหนือกว่าในชีวิต การใช้  Cellfood® เป็นการเพิ่มออกซิเจนและแร่ธาตุให้กับระบบต่างๆของร่าง

กาย ช่วยให้เด็กๆ นักศึกษา ครูและคนงานต่างพบว่า มันน่ามหัศจรรย์อย่างยิ่งที่ช่วยให้มีความกระตือรือร้น ขยายความตั้งใจให้มีมากขึ้น และยังสามารถต่อสู้กับ

ความกดดันและความเครียดได้เป็นอย่างดี

           นายแพทย์หลายท่านได้แนะนำคนไข้ของเขาให้ใช้  Cellfood® เสริมอาหารควบคู่ไปกับการใช้ยารักษาโรค เป็นการเสริมทางด้านชีวะ

ภาพเคมีให้กับร่างกาย เพื่อบรรเทาอาการโรคได้ดียิ่งขึ้น มีหลักฐานที่ได้จากผู้ทดลองใช้  Cellfood® มากมายหลายพันรายจากทั่วโลกที่สามารถยืนยัน

ได้ว่าใช้ได้ผลดี ผู้ที่ใช้  Cellfood® แล้วได้ผลดีเป็นอย่างมาก มักจะเป็นคนไข้จากโรคข้อต่อเสื่อมและโรคเสื่อมอื่นๆของร่างกาย หลายคนบอกว่า ความ

ปวดสามารถทุเลาหายไป หลังจากได้ใช้ไปเพียง 2-3 วันเท่านั้น และหลังจากนั้น อาการบวมตามข้อก็ค่อยๆลดน้อยตามลงไปด้วย

           บางคนก็หายจากโรคไข้หวัดได้ภายในวันหรือสองวันเท่านั้น เมื่อเปรียบเทียบกับการเป็นหวัดครั้งก่อนๆที่มักจะต้องใช้เวลานานเป็นสัปดาห์เลยทีเดียว   จงจำเอาไว้ว่า Cellfood® นั้นมิใช่ยารักษาโรค มันเพียงแต่แค่ช่วยให้ร่างกายสร้างกำแพงเซลล์ให้ร่างกายสามารถทำหน้าที่ของมันได้อย่างเต็มที่ จึงทำให้ระบบภูมิคุ้มกันของคนไข้แข็งแรงขึ้น สามารถต้านทานต่อโรคและช่วยให้ร่างกายคืนกลับสู่ภาวะปกติได้รวดเร็ว ผมไม่กล้าระบุว่า Celfood® นั้นสามารถเยียวยารักษาโรคได้ เพียงแต่ว่า ในขั้นต้น มันจะช่วยให้ร่างกายมีความแข็งแรงและมีภูมิคุ้มกันสูงขึ้น เพื่อให้ร่างกายสามารถต่อสู้และทำให้โรคนั้นต้องพ่ายแพ้ได้เท่านั้น

           Cellfood® นั้นสามารถใช้ควบคู่กับการใช้ยารักษาโรคและควบคู่กับอาหารเสริมชนิดอื่นได้ เนื่องจากมันจะไปช่วยเสริมทางด้านชีวะภาพเคมีให้แก่สารอาหารอื่นๆ ทำให้ร่างกายสามารถใช้ประโยชน์จากสารเหล่านั้นได้อย่างเต็มที่ เพียงไม่กี่สัปดาห์หรือไม่กี่เดือน เมื่อสารพิษภายในร่างกายถูกล้างให้สะอาด ร่างกายก็แข็งแรงและมีความสมดุลมากขึ้น ทำให้แพทย์สามารถค่อยๆลดขนาดการใช้ยารักษาโรคลงไปได้ และแน่นอนว่า ผู้ที่รับประทานยาหลายชนิดรักษาโรคอื่นๆมาเป็นเวลานาน หากหันมาใช้  Cellfood® ควบคู่ด้วยกัน ก็ควรอยู่ภายใต้การดูแลของแพทย์ที่ชำนาญด้านการล้างพิษ
        
 

            

   ทำไมต้องมากินเจด้วยล่ะ!?     ทำไมต้องมากินเจด้วยล่ะ!?    ทำไมต้องมากินเจด้วยล่ะ!?            

  นอกจากจะเพื่อสุขภาพ หรือเพื่อลดคอเรสเตอรอลในร่างกาย ทำให้เบาขึ้นแล้วเนี่ย ก็จะมาถึง  เหตุผลที่ สำคัญอันเป็นความจริงที่เรามาโกหกกันไม่ได้ คือ เราเอาชีวิต(ที่ชีวิตเค้านั้นยังต้องดำรงชีพตามที่ต้องมีและเป็นอยู่เช่น กิน นอน มีความรัก มีคู่ครอง มีทายาทสืบสกุล)ของเค้าทั้งชีวิตมาต่อชีพเราเอง โดยที่เขาไม่ได้ยินยอม..(มีไม๊ล่ะ หมู เป็ด ไก่ วิ่งเข้ามาหา แล้วบอกว่า มากินชั้นที มากินชั้น..) และเค้าไม่มีความสามารถที่จะหนีจากการหยิบยื่นความตายตรงหน้าได้ เพราะถูกมัด ขัง จำกัดอิสระภาพ และปิดทางชีวิตเขา โดยให้แต่ความตายเพียงสถานเดียว ก้อยุติธรรมรึเปล่าเล่าเพียงเพราะเรามาแต่งตั้งเค้ากันเองว่าเขาเหล่านั้นมีชีวิดขึ้นมาเพื่อเป็นอาหารเท่านั้นหรือไม่ก้อมาตั้งให้เป็นทาส มาขังเค้าไว้เพื่อขายมั่งเพื่อเพลิดเพลินมั่ง มันใช่จิงๆรึเปล่า ลองคิดดูให้ถ้วนถี่ให้ดีๆซิ มันถึงเป็นบาปประเภท บาปอยู่กะคนทำ กรรมอยู่กะคนกิน สัตว์ที่เขาต้องมาตายก่อนอันสมควร ด้วยเราไปจำกัดชีวิตเขา เมื่อเขาตาย ก็กลายมาเป็นวิญญาณเจ้ากรรมนายเวรมาคอยทวงกรรมแค้นกับคนที่ฆ่าเขา และทวงคนที่เกี่ยวกรรมกับเขา(กินเนื้อเค้านั่นเอง)คนที่มักฆ่าสัตว์มักมีชีวิตบั้นปลายไม่มีความสุข ถ้าไม่มีเหตุต้องตายโหง  ก็มีแต่โรคร้ายรุมเร้าทุกข์ทรมานสิ้นดี  หรือไม่ ก็ครอบครัวมักมีปัญหามาก หาเงินไม่คล่องติดขัดอยู่เรื่อยๆให้ส้งเกตุดูให้ดี ไม่ก็ชอบทะเลาะเบาะแว้งในครอบครัวไม่เป็นสุข อันนี้เค้าว่าเพราะแรงอาฆาตของสัตว์เจ้ากรรมนายเวรนั้นส่งผลให้เช่นนี้ มันวนเวียนเป็นระบบแบบนี้เสมอโดยที่เราไม่นึกรู้(อวิชา)หรือไม่อยากจะรู้ในสัจจะความเป็นจริงเช่นนี้เพราะไปฆ่าเขา หรือไม่ได้ฆ่านะ แต่กินเฉยๆ(เกี่ยวกรรมกับเขา) หรือจะบอกว่าเพราะเราไม่ได้รู้มิได้เห็น ก้อกินได้ เพราะเค้าเอาเนื้อมาขาย ก็ต้องซื้อมากินซี่ และถ้าเนื้อเจ้านี้เลิกขาย เจ้าอื่นๆเค้าก้อขายก้อต้องมีคนไปซื้อมากินอยู่ดีแหละ อันนี้น่าจะเรียกว่า ส่งเสริมการขาย(การฆ่านั่นเเหละ)มันก้อเกี่ยวกรรมทั้งสิ้นนั่นแหละ บาปมากหรือบาปน้อย  อันว่าบาปน้อยๆนี้ เมื่อรวมกันบ่อยๆเข้า มันก็เป็นกรรมที่เปิดช่องทางให้เจ้ากรรมเขามาเล่นงานเราได้เช่นเดียวกัน  เรื่องกลไกแห่งกรรมแบบนี้ พวกเราไม่เคยได้รู้กันหรอก เชื่อสิให้ดิ้น... เพราะไม่เคยได้เข้าวัดฟังธรรมจากพระสุปฎิปันโน ไม่เคยได้ฟังท่านเทศน์เรื่องแบบนี้(ศิล5ข้อ เป็นต้น) ก้อเลยสัตว์โลกก้อเป็นไปตามกรรม จึงจะขอเรียนเชิญท่านพิสูจน์กรรมเช่นว่านี้ได้ ที่วัดเขาสมโภชน์ อำเภอชัยบาดาล ลพบุรีนั่นแหละ ท่านเองอาจจะกระจ่างแจ่มแจ้ง และพอเข้าใจได้เป็นอย่างดีก็เป็นได้นะคับ  หรือติดต่อมาสอบถามกันได้ใกล้ๆ  ที่อาจารย์ประชิต  มหาเมฆ อยุ่แถวดอนเมือง ทางไปวัดนาวง  ถนนสรงประภา โทรศัพท์081-712-7262ท่านอยู่ต้อนรับทุกวัน อาจารย์แม่ประชิต เป็นศิษย์สายวัดเขาสมโภชน์เช่นกัน ใครมีเคราะห์หนัก ชีวิตมีปัญหาหนัก ก็มาตรวจแก้กรรมกันได้ เมื่อพอรู้ต้นเหตุของกรรมแล้วถึงจะแก้ไขให้ได้ถูกที่คัน เคราะห์ที่หนัก ก็จะเบาลง และดีขึ้นได้ อาจารย์แม่มักจะเน้น ให้สวดมนต์ ภาวนา รักษาศิล และคอยสร้างกุศลเพิ่มเสมอ ดวงจะได้ไม่ตกง่าย  ส่วนในเรื่องการลองมาทานอาหารเจดูนี่ ก็ อยากให้ซ้อมก่อนด้วยการเขี่ยเนื้อสัตว์ออกจากจานไปก่อน หรือทำอาหารที่ไม่ต้องมีเนื้อสัตว์ใดๆเลย(กินไข่,นมวัวได้นะ) สมัยนี้วิทยาโภชนาการเค้าก้าวหน้าไปมากแล้วนะคับ สามารถทำเนื้อเทียมเลียนแบบเนื้อสัตว์ไม่ว่า จะเป็น เนื้อวัว เนื้อหมู 3ชั้น เนื้อเป็ด ไก่  หรือกระทั่งเนื้อปลา  เค้าก็สามารถเลียนแบบได้เหมือนมาก ทั้งรสชาติด้วย จนผมเองต้องคายออก เพราะนึกว่าเป็นเนื้อสัตว์จริงๆ เค้าก็ว่านี่มันเจนะ ผมก็เลยอึ้งกิมกี่ไปเลย มันแยกไม่ออกจิงๆนะคับ อาหารเลียนแบบเนื้อสัตว์นี้ ใช้ของยี่ห้อ โยตาอาหารเจ นะคับ จะอร่อยดีที่สุด สะอาด แพกห่อชีลทันสมัยนะคับในเมื่อมีทางเลือกที่มากขึ้น และร้านอาหารเจที่ขายทุกวัน ก้อเริ่มผุดขึ้นมามากขึ้น และเพื่อสุขภาพพลานามัยที่ดี ร่างกายที่เบา สบายไม่มีคอเรสเตอรอลสูงเหมือนกินเนื้อสัตว์นั้น อาจจะช่วยให้พวกเรามีชีวิตที่ดีขึ้น ห่างจากโรคภัยไข้เจ็บ และไม่ต้องไปเกี่ยวกรรมกับสรรพสัตว์เขา อาจจะช่วยให้พวกเรา ไม่ไข้ ไม่เจ็บ ไม่จน เพิ่มกุศลเมตตาจิตมากขึ้น ทำให้พวกเรามีจิตใจแจ่มใสเบิกบาน ทั้งสุขภาพดีมีบุญกุศลถึงพร้อม ยิ่งขึ้น ชอบแบบนี้ไม๊คับพวกเรา หรือคิดกันว่ายังไงมั่ง เรื่องนี้ อ่ะคับ..และในกลอนสุภาษิตของสายธรรมจีน ก็กล่าวเอาไว้ว่า คนกินเจเพียง 1 คน  อีกหมื่นชีวิตรอดตาย มันก้อมีความหมายที่ อื้มม...ก้อใช่จิงๆๆน่ะแหระ ผมคิดว่างั้น..หรือคิดกันว่าไงล่ะคับ..หืมม..ช่วยบอกกันทีนะคับ..

   

 

จริงๆแล้ว ครั้งแรกๆเราก้อไม่คิดที่จะไปตะลอนๆ

ขับเคี่ยวกับยวดยานต่างๆที่ต่างคนก็เร่งรีบเพื่อให้ถึงที่ของตัวเองไวๆ(มี3ที่ ที่หมาย,โรงบาล,วัด)

 ถึงกับแข่งตะบี้ตะบันปาดขวาแซงซ้ายควันโขมงโฉงเฉง 

 บางทีถึงขั้นท้าตีท้าต่อยกันเหยงๆๆกลางถนน 

 เพราะนิสัยเราไม่ชอบไปเสี่ยงอันตรายๆอะไรแบบนั้น

 แต่เพราะเพื่อนรุ่นน้องมันชวน ชวนช๊วนชวนจนเราต้องยอมซื้อรถของมันมาขี่

  มันว่าประหยัด ไม่เปลืองค่ารถ แถมออกกำลังไปในตัว

และยกตัวอย่างนักกีฬาแยงกี้ lance armstrong เจ้าบองแชมป์ ตูร์ เดอ ฟร๊องตั้งหลายสมัย(ระยะ600km.บรื๊อ ไกลโครต)

ว่า ตะก่อนเค้าเป็นมะเร็งต้องทนทุกข์ทรมาณ ออดๆแอดๆ

ไปไหนก๊ไม่ได้ จนวันนึงทนไม่ไหว

ก็หนีหมอมาขี่จักรยานไปไกลๆ ขี่ไปขี่มา

เอ้อ.แข็งแรงขึ้นเฟ้ย.. ภายหลังไปตรวจหามะเร็งที่เป็นอยู่

 อ้าว มันหายไปไหนแร้ว..โอ้ว..มายก๊อด(ไม่แดม)

 นั่นเป็นกำลังใจให้ อีตา แลนซ์  อาร์มสตรอง มาลงสนามแข่งขัน

จนได้ดิบได้ดี มีชื่อเสียงเกรียงไกรมาตราบจนทุกวันนี้

 เป็นอีกเหตุผลนึงที่เรายอมมาขี่ด้วย  และมันก้อไม่ได้ง่ายเร้ยย..

ที่กว่าจะเป็นมวยกะเขามาได้ทุกวันนี้

  โดนปาดขวาแซงซ้ายบีบแตรสนั่นใส่จนจะถอดใจถอยซะแร้ว..และเซ็งโครตกับไอ้ตูบข้างถนน 

ที่มาคอยวิ่งไล่กวดและ เห่าไล่ตามให้ต๊กกะใจเสียวน่องจะโดนมันงับๆๆๆฮ่งๆๆงับๆๆ 

 แต่ว่าเราก้อคิดว่าอะไรๆมันก้อย่อมมีหลักการของมันที่เราต้องพัฒนาให้ถูกขั้นตอน

มันจะเริ่มปุ๊บ เป็นปั๊บเลยนั้น มันเป็นไปไม่ได้หรอกโยมเอ๋ย..

เราจึงได้เพียรพยายาม เรียนรู้วิธีเอาตัวรอด หัดรู้จักการใช้สปีด

ให้มันเร็วขึ้นทันใจเรา การปรับเปลี่ยนเชนจ์เกียร์เบาไปหนักสุด

 ให้ทำความเร็วให้ได้เวลาเร็วที่สุด มันมี7เกียร์

 ครั้งแรกก้อไล่ทีละเกียร์ อาจจะ6ครั้งต่อการเชนจ์ถึงจะเร็วขึ้น

ครั้งต่อไปก้อพัฒนาขึ้นเหลือแค่3ครั้งก็ความเร็วจี๋แล้ว

 ตรงนี้จะยากที่กล้ามเนื้อเราต้องแกร่งพอที่จะสปรินท์โดยที่ความเร็วไม่ตกเรยย

 ก้อคงต้องขับทุกวัน ใน 1 เดือนก็สามารถจะมองเห็นความก้าวหน้าได้แร้ว

 ก้อพอที่จะขี่ไกลๆได้โดยไม่ค่อยเหนื่อยเท่าไร..แต่

การที่เราได้ออกถนนประจำนั้น มันบังคับเราอัตโนมัติ

ให้พัฒนาตัวมันเอง เพื่อการเอาตัวรอดในสถานการต่างๆ

คล้ายๆกับถูกผู้ใหญ่จับโยนลงน้ำเพื่อให้เราได้ว่ายน้ำเป็น

มันต่างกันหน่อยตรงการว่ายน้ำแบบนั้น

ต้องตาลีตาเหลือกว่ายๆๆๆๆให้พยุงตัวเองพ้นน้ำ และถึงฝั่งอย่างปลอดภัย

  แต่การออกถนนนั้น มันจะมีทางเลือกที่มากกว่า

ว่าอยากรอดก็ต้องพยายามพัฒนาค่อยๆเรียนรู้ขั้นตอนต่างๆที่ดี

เช่น ชิดซ้าย แระหัดขอทางเขา  ยอมก้มหัว"ขอทางให้หน่อยคร๊าบ..พี่น้อง"

 หัดทำให้เป็น หัดอ่อนน้อมให้เป็น เค้าก้อจะชลอให้

ถ้าอยู่ๆพรวดออกขวาไปเรย เป็นไงล่ะจ๊ะ..ก้อโดนนะเซ่ พี่น้อง

 ไม่โดนรถเหยียบ ก้อโดนให้พร"เมงอยากตายเร๋อฟะ"หรือให้ของขวัญแบบ บัฟฟาโล่โนอา

 (แปลว่าฟายบ่มีสระอา)นั่นแหระคร๊าบแบกกลับบ้านไปเป็นพวงๆๆเร้ยย..พี่น้องเอ๋ย....               

 แระพอเราผ่านขั้นตอนพัฒนาการต่างๆซึ่งก้อไม่ง่ายนัก

มันคอยมีอะไรมาทดสอบเราอยู่เรื่อยๆ จากครั้งแรกๆรถบางคันชอบขับมาจี้

คอยเร่งบื้นๆไม่ก้อคอยบีบแตรไล่ ไม่ก็แซงเฉียดห่างเราไปนิ้วเดียวก็มีแท๊กซี่นี่โดนบ่อย

ไม่ก้อรถเมล์นี่แหละ มะก่อนก้อเป็นตัวดีเรยร่ะ ชอบขับจี้แล้วชอบพ่นเสียงไฮโดรลิก ฟู่ๆ

เสียงดังมักๆ ถ้าไม่ระวังจะสะดุ้งโหยงแล้วรถจะส่าย ตอนนี้แหละถ้าเราประคองตัวได้

 มันจะชอบใจใหญ่ไล่จี้ไม่ปล่อย คอยแต่พ่นไอ้ไฮโดรลิกฟู่ๆๆๆเป็นระยะสนุกมือสลับกับบีบแตรไล่

  และมักจะแซงเราไปโดยที่แทบจะเบียดเราให้เละเป็นวุ้น เวรจิงๆ..

 ติดอยู่กับฟุตบาท ตอนนี้จะต้องประคองรถให้ดีและมักจะเจอเคสที่หลายรูปแบบไม่ค่อยซ้ำกันนัก

 ตอนที่แรงลมดูดจากตัวรถใหญ่ลมมันพัดรวบตัวเรา รถมันจะแกว่งแรงและส่ายไปมา

 ต้องสติมั่นคง นิ่ง ค่อยๆผ่อนความเร็วและประคองรถถอยออกให้เป็นเส้นตรงตลอดช่วงนาทีนี้

ครั้งหลังๆเราชักมีน้ำโหขึ้นมาซะแร้วสิมันชักจะถี่โดยที่เราไม่ได้มีอะไรโต้ตอบมันเลย ซักนี๊ดด.. 

ฮึ่ม...ย๊าก...ต้องร้องเพลงสู้เว๊..ของน้องเบ๊นซ์ นักร้องลูกทุ่งตัวจิ๋ว 

คือมันชักบ่อย ชักจะถี่ครั้งเข้า มันไม่ไหวแร้วเฟ้ยย.เลยจะต้องหัดเชนจ์เกียร์ อย่างที่ว่ามาข้างต้น

 หาที่ซุ่มซ้อมฝึกหัดจนนานเข้าๆ พอเริ่มชำนาญขึ้น เร็วขึ้น ขี่ได้ไกลขึ้น ก็เจออีกครั้งจนได้..

แล้ววันต่อมา ก้อมีรถเมล์อีกแร้วล่ะครับท่าน ค่อยๆขยับมาใกล้ๆ จ่อหลังจี้ขึ้นมาในเลนของเรา (ซ้าย)

ถ้ามันจะตีออกขวาซะ แล้วก้อแซงได้ดันไม่แซง

 พอดีตาดันเหลือบชำเลืองไปเห็นเค้ากำลังจะเร่งขึ้นมาเพื่อมาจ่อข้างหลังเราเพื่อคอยไล่จี้สไตล์เดิมเด๊ะ

             เหะๆๆ เราก้อทันทีเล้ย ปรับสปีดเชนจ์เกียร์ไล่ความเร็วอย่างสุดๆกันล่ะ..พี่น้อง..                  

นับ 1,2,3,ความเร็วจาก25กลายเป็น55ทันที

พุ่งปรู๊ดเราพรวดไปแล้วโน่น รถเมล์เค้าคงจะงงเต๊ก..เรยพยายามไล่จี้ตามมา

 โฮ้ย..ยังดึงเกมยาวอยู่..ไม่ได้แอ้มร๊อกเพ่..

เพราะเราสปีดเปลี่ยนจานใหญ่มาความเร็วที่เกือบ70มรอมมร่อแร้ว ปรู๊ดฉีกไปไกลแย้วว..

กว่าจะมาถึงผม พี่เค้าก้อต้องผ่อนความเร็วลงมาซะแล่วว..บักสีดาน่อยๆ....

เพราะว่าบังเอิ๊ญใกล้จะถึงสี่แยกไฟแดงข้างหน้าโน่น ซแร้วคับ เพ่..!!!

แล้วผมก้อต้องเลี้ยวซ้ายไปธุระผมต่อซะด้วย ไม่มีเวลามาต่อภาค2ให้แก้มืกทมไฟแดงแยะก็เงี๊ยะ น่ากัวจะบ่นว่า" ฮึ่ม!!ฝากไว้ก่อนเถอะโอฬาร"  (ไม่เอาโว้ย)

จริงๆแล้วมันก้อไม่ได้ยากเย็นอะไรกับการปั่นจักรยานแบบนี้ดอกครับ

 คนที่ขับเป็นแล้วคงยืนยันได้ดี  เพียงแต่เราต้องมีแค่ความกล้าที่จะใช้ถนนก่อน

 ก้อให้คิดว่าไม่ได้แค่ให้รถเครื่องอย่างเดียวได้ใช้บนถนนนี้เท่านั้นนี่

อย่างน้อยเรา พ่อแม่ พี่น้องญาติเราก้อเสียภาษีกะเค้าเหมือนๆกัน

ในเมื่อมีโอกาศแล้ว ก้อใช้มันซะ ลองดู 

คิดอย่างเนี่ยล่ะคับ พื้นๆก่อน  พอเราเริ่มไปเป็นแร้ว 

 รับรองว่า จะเข้าใจในรสชาติของวิวข้างถนน

 ยิ่งถนนยามเช้าๆที่มีต้นไม้ข้างทางเยอะๆนั่นปะไรล่ะคับ

 โอ้ มายก๊อด สด สดชื่นจาย ในบรรยากาศลมพัดเอื่อยๆเย็นสบายยามเช้า

แม๊..มันลืมไม่ลงจิงๆๆเรยนะ

ยิ่งอย่างในต่างจังหวัดที่มีภูเขา

ต้นไม้ตลอดทางวิว 2 ข้างทาง

โอ้..เห็นภาพไม๊ว่า เราจะมีความรู้สึกดีขนาดไหน

  สุดยอดมากๆคับ ยิ่งที่ระยองทั้งภูเขา ชอบมะ ชอบม๊า..

        และทั้งทะเล ขับชมวิวไป..โอ้ว มายก๊อด....เยส....เยส..พลีส...ใช่เร้ย                        ธรรมชาติเพียวๆเลย.. พี่น้อง ผมไปมาแร้วคับพี่น้องเอ๋ยย.

                      กะจักรยานเนี่ยแหละ ดีต่อทั้งร่างกาย  จิตใจอย่างแท้จริง                       

ร่างกายก้อแข็งแกร่งขึ้น จิตใจก้อมั่นคงสงบนิ่งดี

 ทำให้ไม่เครียด ดูกระฉับกระเฉงดี และทำให้มีภาวะความเป็นผู้นำสูงขึ้น    

เห็นชัดเลยว่าทำให้มีการเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้น คิดว่าจักรยานนี้ดีไม๊ล่ะคับ..   และนี่เลยคับใครชอบขี่จักรยานแนวไหน ก็มาดูเวบนี่เลยเพื่อนรุ่นน้องของกระป๋มชื่อนายแบ๊งค์(มดเอ๊กซ์:กิติพงษ์)คนชวนกระป๋มมาขี่จักรยานเสือพากันปั่นตลอนๆไปตั้งแต่วงแหวนรอบนอกยันนครปฐมพากันไปแข่งเอาถ้วยที่ระยองในงานของออชาดปาร์คครอสคันทรี่ก็ได้ถ้วยมาใบนึงไปกันแต่เรา2คนลงจากรถทัวร์แล้วก็โหลดจักรยานลงมาปั่นจนไปถึงงานแข่งกันเลยทีเดียว ก็คุ้มคับตอนนี้เพื่อนเขาเป็นทีมชาติประเภทจักรยานcycle sport คืออะไรอย่า งง นะคับ ถ้าบอกว่าขี่จักรยานเตะฟุตบอลก็จะร้องอ๋อ..เพราะในต่างประเทศเขาฮิตกันนานแล้ว เราพึ่งจะมีกันคับ และเพื่อนคนนี้(นายแบ๊งค์)เป็นคนรวบรวมกลุ่มการขี่จักรยานแบบtrialเป็นพวกแรกๆและลงเวบเป็นพวกแรกในไทยเรานี่..(โห..น่าเหนื่อยแทนเจงๆว่ะน้องเอ้ยย..อิอิ)มาดูที่ www.trialriders.com ลองแวะไปดูมั่งนะคับ มีสอนขี่แบบผาดโผน การดูรถ แบบรถแบบเสือฯลฯสารพัดความรู้นะคับมาแนะนำ และรวมกลุ่มไปขี่กันหลายๆที่เช่นไปพระราม8เหมือนที่ป๋มไปบ่อยๆ เฉพาะคืนวันศุกร์จะเจอกลุ่มขี่แบบtrialจะมารวมตัวกันขี่โชว์ท่าผาดโผนต่างๆเชินนะคับ.ว่างก็เชิญมาดูกัน ตอนหัวค่ำใต้สะพานพระราม8 คับ.ถ้าเจอผมก็เข้ามาทักทายได้ครับ นั่นที่ประจำของผมเลยล่ะครับ อากาศดีมั่กๆ ลมพัดชื่นจาย..